فرسنگ

دیگه رسیدیم آخر الجزایر. راستی هیچ وقت هیچ سفرنامه ای انقدر کش نیومده بود. چند تا برنامه وسطش پیش اومد که این شکلی شد. سفر رفتم، بنایی داشتم، مریض شدم و ... راستی همین قدر که بابت اون تور برزیل نظر دادید ممنونم. اگه انجام بشه شاید مقدمه ای باشه واسه گسترده شدن اینجور برنامه ها و امکان پذیر شدن سفر به جاهای غیرمعمولتر برای دوستانی که کمی از ریسک های سفر یا تنهایی سفر رفتن گریزونند.

القصه! صبح زود بود که رسیدیم الجزیره (قبلا هم گفتم که شهری به نام الجزیره وجود خارجی نداره فقط چون این نام تو زبون ما جا افتاده ازش استفاده می کنم). راننده من رو نزدیک خونه الیاس پیاده کرد. خیلی با نگرانی ازم پرسید بقیه راه رو بلدی؟ اگه نمی دونی شماره دوستت رو بده. مطمئنش کردم که راه رو بلدم. دروغ گفتم! تنها امیدم GPS موبایلم بود. اگه خاموش می شد گربه ها من رو می خوردن!!!

تو اینستاگرام می بینمتون

https://instagram.com/nader.farsang

 درود بر شما یاران جان

چقدر فاصله این دو تا پست زیاد شد! اصلا یادم رفته چه جوری می نوشتم. یه کمی تقصیر خودم بود که رفتم سفر. بالاخره باید مواد لازم برای نوشتن این پرت و پلاها رو از یه جایی گیر می آوردم دیگه. اما بیشترش تقصیر خود بلاگفا بود. ترکید و ما رو هم ترکوند. اگه نسخه پشتیبان نداشتم یک سال از نوشته ها به باد می رفت و صد حیف که نظرات شما از بین رفت. از اون نمیشد نسخه پشتیبان تهیه کرد.

بگذریم: صبح تقریبا ساعت 8 بیدار شدیم و زدیم بیرون. توی روشنایی روز خیلی بهتر کوچه و محله معلوم بود. هیچ فرقی با ایران نداشت. درست دیوار به دیوار خونه یاسین یه کافه کوچیک بود ...

دره و یه پل کاملا معمولی! در وسط شهر - پل سیدی مسید

تونس یه خوبی ای داره اون هم اینه که کشور کوچیکیه. فاصله شهرها زیاد نیست. خیلی آدم حس خوبی داره وقتی می فهمه مقصد بعدیش فقط دو ساعت از جایی که هست فاصله داره. آدم راحت و با انگیزه راه می افته. امان از این کشورهای بزرگ مثل برزیل. هر جا رو نگاه می کردی حداقل یه روز راه بود! اصلا چه معنی داره بعضی کشورها اندازه یه قاره اند! باید اونها هم به قطعات کوچیک مساوی تقسیم بشن. این جوری میشه همه جاشون رو هم دید. آدم حال نداره مثلا وقتی میره چین، همه جاش رو ببینه که! اما اگه بشه ده تا کشور همه رو میری می بینی تازه کلی هم حال می کنی!

رود به روی ماهتون. این یه مقدمه بر پست جدیده. فقط می خواستم بگم خیلی خیلی عذر می خوام که انقدر دیر شد. سفر بودم. ویتنام و لائوس جای همتون خالی. از فردا پست جدید رو شروع می کنم و ایشالا دو سه روزه تحویلتون میدم و سعی می کنم از این به بعد مرتب و اگه بشه با تعداد بیشتری پست در ماه مهمونتون باشم. نوشته هام داره کم کم تل انبار میشه!